Ποιος είναι η Αγία Τριάδα;
με λεωφορείοΜόλις τελείωσα μια διδασκαλία Εισαγωγή στην κατηγορία Φιλοσοφία με το Πανεπιστήμιο του Φοίνιξ και το τμήμα σχετικά μεταφυσική ξοδέψει πολύ χρόνο για την ιδέα της απόδειξης της ύπαρξης του Θεού. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν ότι το σύνολο της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας σχετικά με το Θεό και το πνεύμα έγινε με βάση τις έννοιες που περιγράφονται στο Σύμβολο της Πίστεως.
Στο βασιλιά διαλέξεις Follett Τζόζεφ Σμιθ κάνει το σχόλιο ότι θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως! Αν δεν ξεκινήσει αμέσως, μπορείτε να περιμένετε ποτέ να βρει την αλήθεια. Το κύριο επιχείρημα που αντιμετωπίζονται σε Νίκαια ήταν η φύση του Θεού ... η οποία είναι μια πολύ καλή αφετηρία. Μετά από πολλούς μήνες επιχείρημα περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους που συμφωνήθηκε με την έννοια ότι ο Θεός, ο Ιησούς, και το Άγιο Πνεύμα είναι το "Αγία Τριάδα", το οποίο είναι αυτό το μυστικιστικό μείγμα του πνεύματος και υλικό που δεν επηρεάζεται από το πάθος. Είναι αρκετά μεγάλη για να καλύψει ολόκληρη τη γη και αρκετά μικρό για να κατοικήσει στην καρδιά σου. Μέρος των αξιωματούχων εγκατέλειψαν τη συνέλευση και πήγε πίσω στην ανατολική εκκλησία, όπου προτείνεται ότι ο Θεός, ο Ιησούς, και το Άγιο Πνεύμα ήταν δύο διαφορετικά όντα, θέτοντας τα θεμέλια για την Ορθόδοξη Ελληνική και ρωσικές εκκλησίες.
Για πάνω από 1.000 χρόνια οι περισσότεροι Ευρωπαίοι διδάχθηκαν οι ιδέες που είχε συμφωνηθεί στη Νίκαια, ως εκ τούτου όλοι οι φιλόσοφοι, οι οποίοι προσπαθούσαν να αποδείξουν την ύπαρξη του Θεού ήταν να προσπαθούν να αποδείξουν την ύπαρξη της Αγίας Τριάδας. Ο Τζόζεφ Σμιθ σε ηλικία 14 ετών απέκτησε μεγαλύτερη διορατικότητα στη φύση του Θεού από όλους τους μελετητές, το 325. Είδε τον Θεό και τον Ιησού ως δύο χωριστές, φυσικά όντα. Τώρα, έχοντας την αλήθεια για το ξεκίνημα, η αποκατάσταση του ευαγγελίου θα μπορούσε να αρχίσει. Το πρώτο άρθρο της πίστης είναι μια απάντηση στις ψευδείς πεποιθήσεις που διαπράχθηκαν από το Συμβούλιο της Νίκαιας, «Πιστεύουμε στο Θεό τον Αιώνιο Πατέρα, και στον Υιό Του Ιησού Χριστό, και στο Άγιο Πνεύμα" Άρθρα της Πίστης 1:01
Αυτό είναι αλήθεια. Θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως, αν θέλετε να βρείτε την αλήθεια του-όπως ακριβώς και τα μαθηματικά. Ανεξάρτητα από το πόσο ακριβείς υπολογισμοί σας μπορεί να είναι, αν κατεβείτε σε οποιοδήποτε σημείο, δεν θα έρθει στη σωστή απάντηση.
ότι είναι ό, τι ήταν τόσο απογοητευτικό για μένα για τα μαθηματικά.
Εντάξει, εδώ είναι ο κριτικός και πάλι: Πού είναι η απόδειξη; Δεν λέω ότι ο Joe είχε ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο αποδείξεις από εκείνους που ήρθαν με το Σύμβολο της Πίστεως. Όμως, η απόδειξη είναι το κλειδί.
Για παράδειγμα, πιστεύω ότι σε ένα αόρατο ροζ μονόκερο. Αποδείξτε μου ότι δεν υπάρχει και θα αποδείξω ότι δεν τα δικά σας κάνει.
Επιστημονική απόδειξη δεν είναι ο μόνος τρόπος για να μάθω πράγματα που είναι αλήθεια είναι αλήθεια. Είναι ακριβώς η πλέον αντικειμενική μέθοδος.
Αποδείξτε μου ότι αγαπάς τη γυναίκα σου. Αποδείξτε ότι το χρώμα του ουρανού λίγο πριν την αυγή είναι όμορφο. Αποδείξτε ότι η γέννηση του παιδιού σας σάς απίστευτα περήφανος.
Κάποια πράγματα μπορεί να μάθει μόνο με την προσωπική εμπειρία. Υποκειμενικά, το ξέρω, αλλά εξακολουθεί να ισχύει.
Θαδδαίος, δεν είμαι σίγουρος αν αυτό λειτουργεί κατ 'αναλογία. Θέλετε να πείτε ότι ο Θεός είναι μόνο υποκειμενικά (δηλαδή υπάρχει μόνο στο μυαλό μας); Η αγάπη για τη γυναίκα σας, η γνώμη για τον ουρανό τα ξημερώματα, κ.λπ. είναι όλα τα πράγματα υποκειμενικά. Αν θα μπορούσε να αποτελέσει ένα παράδειγμα όπου έχουμε επιτυχία δείξει ότι μπορούμε να γνωρίζουμε την αντικειμενική πράγμα με υποκειμενικά μέσα, τότε αυτό θα μας πάρει κάπου. Για παράδειγμα, αν θα μπορούσατε να μου πείτε τι είχα για πρωινό μέσω προσευχής (ή κάποιο άλλο παρόμοιο πείραμα) τότε θα μπορούσε τουλάχιστον να βεβαιωθείτε ότι η μέθοδος προσευχή έχει κάποιο βαθμό αξιοπιστίας. Μέχρι τότε, δεν είναι εντελώς ειλικρινής για να πούμε ότι γνωρίζουμε την αλήθεια της αντικειμενικής πράγμα για να είναι αληθινό / υφίστανται μέσω υποκειμενικά μέσα, διότι δεν έχει ακόμη ποτέ να αποδειχθεί ότι είναι η περίπτωση.
Για παράδειγμα, θα μπορούσα να πω ότι προσευχήθηκε στον Θεό και μου είπε ότι το Βιβλίο των Μορμόνων, ενώ παρέχει και μερικές καλές συμβουλές, είναι ανθρώπινης προέλευσης. Μια Μορμόνος θα ισχυρίζονται το αντίθετο. Πώς μπορούμε να διακρίνουμε ποια προσωπικά αποκάλυψη είναι θεόπνευστη; Ή θα μπορούσαν να είναι τόσο δεξιά και ο Θεός είναι πραγματικά ακριβώς ένα πανκ Messing με μας.
Πόσο περίπου εάν είστε ο μοναδικός μάρτυρας ενός εγκλήματος; Παρατήρηση σας από τις εκδηλώσεις θα είναι πάντα να χρωματίζεται από τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις σας και την κοσμοθεωρία σας. Κάθε ανάμνηση που μας παρέχετε είναι μια υποκειμενική σύνθεση βασίζεται σε αντικειμενική εμφάνιση. Ωστόσο, εμείς σας επιτρέπουν να καταθέσουν στο δικαστήριο.
Χμ, ενδιαφέρουσα αναλογία. Δεν είμαι ειδικός στη νομοθεσία, αλλά θα μπορούν κάποιος ποινή στη φυλακή, αν το μόνο αποδεικτικό στοιχείο που είχαν ήταν μαρτυρία μου; (Ίσως να εξαρτάται ακόμη από τη σοβαρότητα του εγκλήματος και?)
Θα τολμούσα να μαντέψω, σε γενικές γραμμές, ότι δεν θα. Και ακόμα κι αν το έκαναν, γιατί πρέπει να δέχομαι ότι αυτό είναι ένα αποδεκτό πράγμα που κάνει; Δεν νομίζω ότι θα ήθελα. Νομίζω ότι θα επικρίνει την απόφασή του εν λόγω δικαστή σε κάποιον στη φυλακή, ακριβώς όπως επικρίνω ισχυρισμό κάποιου στη γνώση μέσω της προσευχής.
Συμφωνώ ότι οι υποκειμενικές παρατηρήσεις μας, τα συναισθήματα, κλπ δεν επηρεάζουν την ερμηνεία μας των αντικειμενικών στοιχείων ή αποδεικτικών στοιχείων. Αλλά το γεγονός και μόνο ότι έχουμε αντικειμενικά στοιχεία που μας δίνει κάπου να πάει. Δυστυχώς, το έγκλημα / μάρτυρα κατ 'αναλογία σας, υπάρχει μόνο ένας μάρτυρας. Όπως είπα, θα ήταν πολύ πρόθυμοι να δεχθούν μια αξίωση εάν βασίζεται μόνο σε μια ενιαία μαρτυρία. Αν ήμουν ο μόνος που είδε το έγκλημα, δεν θα περιμένουμε τους άλλους να πιστεύουν. Δεν θα μπορούσε να πει ότι «ξέρω πως το έγκλημα που συνέβη και αυτό ήταν έτσι-και-έτσι." Θα μπορούσα να πω μόνο ότι φάνηκε ότι έτσι-και-έτσι έκανα αυτή την παράνομη πράξη - να λάβει τη μαρτυρία μου για ό, τι αξίζει ».
Με επιστημονικές θεωρίες, είμαστε σε θέση να περάσει γύρω από αποδεικτικά στοιχεία για την αξιολόγηση από ομότιμους. Μπορούμε να έχουμε πολλαπλές άνθρωποι κοιτάζουν στο ίδιο κομμάτι των αποδεικτικών στοιχείων και να εξαχθούν συμπεράσματα με τα αποδεικτικά στοιχεία. Ακόμη και αν η ερμηνεία του κάθε ατόμου της στοιχεία είναι λάθος, τα στοιχεία είναι ακόμη στόχος και μπορεί πάντα να επαναξιολογηθεί. Δεν μπορείτε να πείτε το ίδιο πράγμα με Δεν υπάρχει κανένας τρόπος για μένα να εξετάσει τις αποδείξεις σας "προσωπική αποκάλυψη." - Η αποκάλυψη / συναίσθημα που αισθάνθηκε. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος για μένα να χρησιμοποιήσετε ένα αντικειμενικό κριτήριο για να καθοριστεί ποια αξιοπιστία είναι θεία αποκάλυψη και η οποία είναι ανθρώπινης προέλευσης. Και αυτό ισχύει ακόμη και για τον εαυτό μου. Αν έχω την αίσθηση, μετά την προσευχή, δεν έχω καμία προηγούμενη γνώση για να καθορίσει τι συνιστά έναν Θεό που προκαλείται από συναίσθημα.
Κρις,
Ξέρω ότι αυτό δεν θα αλλάξει το μυαλό σας και ότι το πρόστιμο-που μπορούν να ζήσουν εντός του συστήματος συγκράτησης της ασφάλειας με βάση τη ζωή σου, αλλά έχω μια άλλη αναλογία, ή, μάλλον μαρτυρία:
Όλη μου η ζωή είναι απόδειξη της καλοσύνης του Θεού και πώς απαντά στις προσευχές. Επειδή έχω ειλικρινά προσπάθησαν να ζήσουν τις εντολές Του, να Τον ζητήσει βοήθεια και την καθοδήγηση και νιώστε την επιρροή του πνεύματος του (όλα τα υποκειμενικά πράγματα, κατά τη γνώμη σας), είμαι ελεύθερος από, υγιείς εξαρτήσεις περιβάλλεται, (κυριολεκτικά) από τα όμορφα παιδιά και στοργικός σύζυγος, είμαι μορφωμένος, μυαλό των πολιτών, να πάρω μαζί με τους άλλους, επειδή προσπαθώ να τους αντιμετωπίσουμε με σεβασμό, όπως δίδαξε ο Ιησούς, με λίγα λόγια, το συγκεκριμένο πράγμα που είναι η ζωή μου είναι η απόδειξη ότι τα πράγματα είναι υποκειμενική εργασίας.
Καταλαβαίνω ότι μερικές φορές οι άνθρωποι έχουν προβλήματα υγείας, οικογενειακά προβλήματα, και άλλα θέματα και, επίσης, ακολουθούν την ίδια πορεία υποκειμενικό, αλλά σίγουρα αν τους ζητηθεί, οι περισσότεροι από αυτούς που έμειναν πιστοί στα προσωπικά τους συναισθήματα θα αναφέρω τη ζωή τους ως απόδειξη της καλοσύνης του Θεού πάρα πολύ.
Χρειάζονται μόνο ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και μεγάλη πίστη για την οικοδόμηση μια ολόκληρη ζωή σε αυτό το είδος της πίστης. Και οι ευλογίες δεν έρχονται πριν από την πίστη.
Ο Chris, είστε ορισμό "αλήθεια" ως "αλήθεια που μπορεί να αυστηρά και αντικειμενικά αποδείχθηκε". Είχα τον εαυτό μου κάπως ενός επιστήμονα. Έχω δημοσιευμένες επιστημονικές εργασίες σε έγκριτα διεθνή περιοδικά. Έχω στοιχεία που παρουσιάζονται σε συνέδρια. Κρεμώ γύρω από επιστήμονες στο MIT όλη την ημέρα. Νομίζω ότι από τα πειράματα, και να την εκτελέσει. Η καριέρα μου έχει αποδείξει τα πράγματα για το σύμπαν. Αλλά επίσης να καταλάβουμε ότι όλα αυτά είναι λίγο υποδιαίρεση του τι είναι αληθινό.
Απλά πρέπει να ξεπεράσω το γεγονός ότι ο Θεός δεν είναι η ίδια η Φύση. Η δύναμη των φυσικών επιστημών προέρχεται από την ικανότητα να χειραγωγούν. Αλλά δεν μπορείτε να χειριστείτε το Θεό. Ο Θεός είναι ένα αισθανόμενο ον, όχι κάποια γιγαντιαία εξίσωση στον ουρανό. Και αυτό είναι εντάξει. Προσπαθώντας να αποδείξει τίποτα για τον Θεό ... είναι σαν την κοινωνιολογία ή την ψυχολογία με n = 1. Απλά δεν μπορεί να προτείνει ένα πείραμα που θα ικανοποιήσει τους πάντες. Αλλά τι εάν πληρούνται Αυτόν; Υποθέτω θα ήθελα να είναι αρκετά πεπεισμένοι ότι είναι πραγματικός, αλλά θα εξακολουθούν να έχουν αρκετά σκληρό χρόνο να αποδείξει ότι σε κανέναν.
Εδώ είναι μερικά σημεία τα δεδομένα για να εξετάσουν: Εγώ, Thad, και ο Jan και μερικά δισεκατομμύρια άλλους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων από τα μεγάλα μυαλά του τα τελευταία μερικές χιλιάδες χρόνια, πιστεύουν ότι ο Θεός είναι πραγματικός, με βάση αφού αλληλεπίδρασε με Αυτόν. Εγώ, Thad, και ο Jan και μερικά εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι έχουν επίσης να διαβάσετε το Βιβλίο του Μόρμον και σας λένε ότι το πιστεύουμε. Δεν περιμένουμε να μας λένε ότι πρέπει να αποτελέσει απόδειξη για σας. Εμείς απλά αναμένουμε ότι ίσως θα το κοιτάξω για τον εαυτό σας. (Για να είμαι ειλικρινής, πραγματικά δεν χρειάζεται καν να αναμένουν ότι). Και αν δεν το κάνετε, OH καλά. Αλλά ως ένα άτομο στο άλλο, νομίζω ότι θα έπρεπε. Μπορείτε να διαπιστώσετε ότι υποκειμενική αλήθεια δεν είναι λιγότερο πειστική.
@ Jancisco
Ευχαριστώ θερμά για την ανταπόκρισή σας. Δεν θα πω με βεβαιότητα 100% ότι δεν ήταν ο Θεός που σας ευλόγησε. Αν υποθέσουμε ότι έχετε δίκιο - ότι είναι εξαιτίας της πίστης σας ότι μια θεότητα που έχει ευλογηθεί - τότε ότι μας παίρνει μόνο όσο θεϊσμός. Σίγουρα αισθάνομαι ευλογημένος στη ζωή μου. Ωστόσο, θα μπορούσε να αποδώσει τις ευλογίες μου σε οποιοδήποτε τύπο του θεού ότι ο ανθρώπινος νους μπορεί να φανταστεί.
Η απόδοση ευλογίες θεότητα να προσθέτει μόνο σύγχυση μου, επειδή οι περισσότερες θρησκείες κάνουν αμοιβαίες αποκλειστικές αλήθεια ισχυρίζεται ακόμη οι άνθρωποι σε κάθε θρησκεία μπορεί να δείξει εξίσου καλούς καρπούς ως το επόμενο πρόσωπο. Αν ευλογίες αποτελούν ένδειξη της ορθής πίστης και λατρείας, τότε δεν σημαίνει ότι η θρησκεία που έχει τις πλουσιότερες και πιο ευλογημένους μέλη βρίσκονται στη σωστή θρησκεία;
@ Ο Dave
Καλά δεν είμαι επιστήμονας καθόλου. Δεν έχω δημοσιεύσει τίποτα σε επανεξέταση από ομοτίμους περιοδικό. Είμαι ταπεινός μπροστά τέλος ιστοσελίδα για την ανάπτυξη. Δεν είμαι ακόμη αρκετά έξυπνος για το backend πράγματα - να κάνω μόνο HTML, CSS και Javascript.
Αν δισεκατομμύρια άνθρωποι αλληλεπιδρούσαν με το Θεό, τότε γιατί δεν υπάρχει καλύτερη συναίνεση ως προς το ποια είναι η φύση του είναι; Πώς μπορώ να ξέρω ποια αλληλεπίδραση είναι η σωστή;
Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι σοφό να παίξει το παιχνίδι αριθμών. Ενώ μπορεί να μοιάσει με έναν καλό λόγο να πιστεύουν στο Θεό, το παιχνίδι των αριθμών λειτουργεί κατά τους Μορμόνους.
@ Ο Dave
Επίσης, έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ προσευχή στην γραμμή της εργασίας σας; Εννοώ τον έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ να αποδείξει κάτι για το σύμπαν; Αν ναι, έχετε υποστήριξε ότι σε μια αναθεώρηση από ομοτίμους περιοδικό; Ή μπορείτε να μου πείτε από τη στιγμή που θα έκανε χρήση της προσευχής ως απόδειξη αντικειμενικών κάτι;
Εάν δεν χρησιμοποιήσετε την προσευχή για να αποδείξει πράγματα για το σύμπαν, τότε γιατί όχι;
Κρις, νομίζω ότι σας λείπουν σημείο μας.
Υποκειμενικές εμπειρίες μπορεί να σας διδάξει αληθινά πράγματα για το σύμπαν, αλλά οι διδαγμάτων σε μια υποκειμενική εμπειρία είναι για το θέμα μόνη της. Αυτό είχα συναντήσεις με τον Θεό δεν είναι να σας πείσω ότι ο Θεός είναι πραγματικός. Ο σκοπός μαρτυρία μου χρησιμεύει για σας είναι να σας παρακινήσει να επαναλάβουν το πείραμα με το δικό σας.
Εάν πιστεύετε υποκειμενική εμπειρία μου ή ακόμα και αν πιστεύετε ότι το δικό σας υποκειμενική εμπειρία είναι για σας να αποφασίσετε. Πειστική έρχεται μετά από απόφαση βαρύτητα των αποδεικτικών στοιχείων.
Ναι, εγώ δεν γνωρίζουν καν τι παίρνετε στο. Μήπως βοήθεια διευκρίνιση Thad του;
@ Θαδδαίος
Καταλαβαίνω τι λέτε. Αλλά νομίζω ότι εσείς λείπουν σημείο μου.
Να πούμε ότι «υποκειμενικές εμπειρίες μπορεί να σας διδάξει αληθινά πράγματα για το σύμπαν είναι ένα τεράστιο, ανεπιβεβαίωτες αξίωση (αν αναφέρεσαι στην προσευχή-πνεύμα υποκειμενικό συναίσθημα), επειδή δεν υπάρχει τρόπος για να διακρίνουμε ένα αυθεντικό Θεό που προκαλείται από υποκειμενική πνεύμα- αίσθημα εμπειρία από ένα που είναι ακριβώς ανθρώπινης προέλευσης. Γι 'αυτό ζήτησα από τον Dave αν χρησιμοποιηθεί ποτέ προσευχή στο έργο του. Αν μπορούμε να δείξουμε ότι η προσευχή λειτουργεί τουλάχιστον μία φορά, τότε αυτό μας δίνει ολοένα και τόσο μικρό ίδρυμα για να ξεκινήσετε. Διαφορετικά είναι όλες οι εργασίες εικασία.
Δεν έχω τρόπο αντικειμενικό προσδιορισμό αυτό το πνεύμα, συναίσθημα, θα νιώσετε σαν. Μπορώ να πω και ένιωσα κάτι και αυτό θα μπορούσε να είναι αυτό, αλλά θα είμαι εντελώς τον εαυτό μου γιατί BSing πώς δεν ξέρω ότι το πνεύμα, συναίσθημα είναι 10x, 100x, 1000x τόσο χαρούμενη / εμπνευσμένη, όπως το συναίσθημα που έχω λάβει; Πώς μπορώ να αποκλείσει ότι δεν ήταν ανθρώπινης προέλευσης; Πού βρήκες τη γνώση σας για τον ορθό προσδιορισμό του πνεύματος-συναίσθημα;
Γιατί εσείς σωστό για τον εντοπισμό του πνεύματος-αίσθηση που σου είπε ότι το Βιβλίο του Μόρμον είναι θεϊκής προέλευσης, αλλά όταν κάποιος άλλος λέει ότι ο Θεός τους είπε ότι το Βιβλίο του Μόρμον είναι ανθρώπινης προέλευσης, τότε αυτόματα λάθος;
Ποιος έχει δίκιο;
Αυτο αυταπάτη έρχεται επίσης με την απόφαση μετά από στάθμιση αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως «αποδείξεις» (ιδίως όταν η "αποδείξεις" δεν μπορεί να είναι όμοιος-αναθεωρημένο).
Ακριβώς για να αποφευχθεί κάποια πιθανή σύγχυση -
Αυτό που εννοούσα ήταν ότι είμαι σε θέση να φανταστεί το σενάριο που σας προτείνουμε και νομίζω ότι μπορώ να το καταλάβω. Ωστόσο, εγώ δεν συμφωνώ απολύτως με αυτό.
Συμφωνώ ότι μια υποκειμενική εμπειρία μπορεί / συναίσθημα μπορεί να μας βοηθήσει να εκτιμήσουμε τα πράγματα όπως η αγάπη, τέχνη, αισθητική, κλπ ... αλλά έχω ακόμα να δείτε μια περίπτωση όπου έχουμε επαληθεύσει πραγματικά την προσευχή-μέθοδο. Πώς μπορούμε να αποκλείσει αυταπάτη αν δεν έχουμε τρόπο οξυδερκή αυθεντικά Θεού που προκαλείται από τις αποκαλύψεις των προκαλούμενων από τον άνθρωπο είναι αυτά; Πώς μπορείτε να γνωρίζετε αν έχετε δίκιο, αν δεν υπάρχει τρόπος να πει εάν είστε λάθος;
Γιατί μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο τη μέθοδο προσευχή να απαντήσει στα πιο μεγαλοπρεπή ερωτήματα της ζωής; Γιατί δεν λειτουργεί για πολύ απλούστερο ερωτήματα της ζωής (που είναι αντικειμενικώς επαληθεύσιμα με εναλλακτικές μεθόδους);
Αυτό είναι το νόημα της πίστης: πρόκειται για ένα βήμα στο σκοτάδι? Πίστη σε κάτι που αισθάνεστε για να είναι αληθινό, χωρίς το 100% εμπειρικά στοιχεία για να σας το αποδείξουμε.
Πώς μπορείτε να πείτε εάν έχετε πίστη σε κάτι αληθινό; Βάλτε την πίστη σας σε δοκιμασία.
Δείτε Alma 32: http://scriptures.lds.org/en/alma/32
Οπότε λέτε ότι, για παράδειγμα, αν ο Isaac Newton πετάχτηκε επάνω και σας είπε ο Θεός του αποκάλυψε τους νόμους της κίνησης, τότε γιατί οι νόμοι της κίνησης είναι επαληθεύσιμη αλήθεια, θα αρχίσουν να πιστεύουν στο Θεό;
Ή ίσως ο γιατρός που σας λέει ότι ο Θεός τους είπε πως για τη θεραπεία των ασθενών τους, και αποδείχθηκε ότι ήταν σωστό. Έχει αποδειχθεί ότι για εσάς, γιατί αντικειμενικά επαληθεύσιμη και εργάστηκε (ίσως έχετε τα ιατρικά αρχεία, εξετάστηκαν και τα πάντα)
Ή για μια ηλικιωμένη κυρία που λέει ότι προσευχήθηκε να βρουν έχασε τα κλειδιά της και τότε ο Θεός της είπε, όπου ήταν, και αποδείχθηκε ότι ήταν σωστό. Τι λέτε είναι ότι θα πιστεύουν στη συνέχεια, γιατί μιλάει για κάτι που είναι ο στόχος;
@ Ο Dave
Όχι, δεν είναι πραγματικά. Είμαι ενδιαφέρονται να αποκλείσει τον εαυτό αυταπάτη όταν πρόκειται για την προσευχή-μέθοδο. Αν υποθέσουμε ότι ο Θεός προωθεί μια ενιαία συμβατό αλήθεια, μερικοί ή πολλοί πιστοί είναι πιο πιθανό μόνος-αυταπάτη, δεδομένης της πληθώρας των απαιτήσεων άγρια ασυμβίβαστη αλήθεια που υποτίθεται ότι προέρχεται από την προσευχή. (Εν αναμονή - λέγοντας ότι ο Σατανάς είναι υπεύθυνος για μερικές από τη σύγχυση αυτή δεν βοηθά από μη Μορμόνοι λένε το ίδιο πράγμα για σας.)
Για να αποκλειστεί η αυταπάτη, θα βοηθούσε εάν οι αποδείξεις δεν ήταν υποκειμενική (αίσθημα του κάθε ατόμου του πνεύματος). Ωστόσο, δεν είναι και δεν υπάρχει τρόπος να πάρει γύρω από αυτό.
Ωστόσο, αν θα μπορούσαμε να δείξουμε ότι με τη χρήση προσευχή μπορούμε να γνωρίζουμε από μια αλήθεια που μπορούμε να καθορίσουμε με εναλλακτικά μέσα, τότε αυτό δίνει στην προσευχή-μέθοδος αύξηση της αξιοπιστίας. Για παράδειγμα, πείτε μου με προσευχή ό, τι είχα για πρωινό (ή κάποιο άλλο παρόμοιο πείραμα. Ξέρω τι είχα για πρωινό, επειδή τα στοιχεία δεν είναι στόχος. Μπορώ να δείξω κάποιον άλλο αποδεικτικό στοιχείο μου.
Θα ήταν σαν ένα πείραμα σε ένα "μέσο" (αυτός που ισχυρίζεται ότι μιλά με τους νεκρούς). Θέλω να αποκλείσει φυσικές εξηγήσεις όπως το κρύο ανάγνωση και / ή ζεστό ανάγνωση. Θα ήθελα λοιπόν να πάρετε 3 "μέντιουμ" και 3 απλούς ανθρώπους. Θα ήθελα να καθίσει πίσω από μια κουρτίνα. Θα απαντήσουμε σε συγκεκριμένες ερωτήσεις τους με ναι ή όχι. Τα μέσα θα κάνει το πράγμα τους. Οι 3 απλοί άνθρωποι θα κάνουν το καλύτερό τους στην προσπάθεια να μιλήσει με τους νεκρούς. Ας δούμε τα αποτελέσματα.
@ Αλέξανδρος
Θα προτείνει μια ενδιαφέρουσα κατάσταση. Πρέπει να αναλάβει το συμπέρασμα για να είναι αληθινό πριν βγείτε έξω με το πείραμα. Τι λόγο έχω να υποθέσουμε ότι η προσευχή λειτουργεί στην πρώτη θέση; Γιατί πρέπει να παίρνω αυτό το πρώτο βήμα;
In anticipation, you may suggest, like others, that you have gained a testimony or that it has worked for billions of others or that it has blessed you. But that just brings us back to the start of the conversation.
Even if I do trust (ie assume) that you are correct and I decide to give the prayer method a try, I still have the problem of correctly identifying a deity-induced revelation from a human-induced one.
Chris, we are actually interested in ruling out self-delusion, too! Believe me, there is a lot of talk in the Church about how to recognize the Spirit and we probably make it sound much more straight-forward than it is. It is learned gradually by doing.
Your proposal is attractive. Go ahead and try it. I would love to see the results of such an experiment, but I would place caution on deriving any firm conclusions from it and here's why: prayer is not like a physics experiment or a chemical reaction. When you drop an egg, it moves toward the earth's center at 9.81 meters per second squared. It doesn't matter who drops it or why or what their expectations are. The egg falls.
When you petition for something in prayer, you are talking to a person. Any answer that Father gives will be tailored to the needs of the pray-er. It may also remain unanswered depending on the level of sincerity, faithfulness, and willingness of the pray-er, along with the subject matter of the prayer. The experiment would largely depend on the experimenter. For example, asking what a friend had for breakfast in order to satisfy my curiosity smacks of exploitation.
Father wants his children to talk to Him, and He wants a meaningful exchange. He is not an egg, a physical phenomenon to be acted upon as we fancy. He is our guide through life.
Chris,
I have been following your conversation for the past few days. If I understand right, you would like a way to know that any feelings you experience as a result of prayer are from God, not yourself or the devil? I was thinking about your question and remembered this passage in the Book off Mormon. Moroni (the last prophet to write in the Book of Mormon) is writing a summary of some of the teachings of his father Mormon. It's found in Moroni 7:12-17.
“Wherefore, all things which are good cometh of God; and that which is evil cometh of the devil; for the devil is an enemy unto God, and fighteth against him continually, and inviteth and enticeth to sin, and to do that which is evil continually.
But behold, that which is of God inviteth and enticeth to do good continually; wherefore, everything which inviteth and enticeth to do good, and to love God, and to serve him, is inspired of God.
Wherefore, take heed, my beloved brethren, that ye do not judge that which is evil to be of God, or that which is good and of God to be of the devil.
For behold, my brethren, it is given unto you to judge, that ye may know good from evil; and the way to judge is as plain, that ye may know with a perfect knowledge, as the daylight is from the dark night.
For behold, the Spirit of Christ is given to every man, that he may know good from evil; wherefore, I show unto you the way to judge; for every thing which inviteth to do good, and to persuade to believe in Christ, is sent forth by the power and gift of Christ; wherefore ye may know with a perfect knowledge it is of God.
But whatsoever thing persuadeth men to do evil, and believe not in Christ, and deny him, and serve not God, then ye may know with a perfect knowledge it is of the devil; for after this manner doth the devil work, for he persuadeth no man to do good, no, not one; neither do his angels; neither do they who subject themselves unto him.”
In my own words, answers that come from God help you want to be good. People describe those feelings in various ways, but they are always feelings encouraging goodness.
I would like to share two personal thoughts too. One is that as I've listened to the testimonies of others, they all have one thing in common. They're personal. It made me realize that however God answers you, He will do it in a way that you will recognize as not coming from yourself but from Him. And you will know it is from God and not from the devil, because they will be feelings that will encourage you to be good.
The other thought has to do with deciding to pray in the first place. Before a scientist performs an experiment, he forms a hypothesis. The experiment is to determine whether or not that hypothesis is correct. In this case, you would have to decide that if God exists and is good, then He will answer your prayer. The experiment is the prayer. The result is your answer. The key in this type of experiment, though, is realizing that God probably won't waste time answering you if you don't really want an answer.
So if you'd like to know if God the Father, Jesus Christ, and the Holy Ghost are separate individuals, ask. “If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not; and it shall be given him.” (James 1:5) Then pause and wait for the answer. My experience is that God is good and that he loves and wants to answer our prayers. I know that He's answered mine, because I couldn't come up with the answers on my own. I know He loves me, because that's how I feel when I pray and receive answers. Καλή τύχη!
I must assume the conclusion to be true before venturing out with the experiment.
That's pretty much the definition of a hypothesis…
Chris, when was the last time you prayed?
well said, Jodie.
I feel out of my league to discuss how you can be absolutely certain that something you experience is really true, and whether you can ever prove that to anyone else. If you come up with a way to, pass it along. There are probably treatises upon treatises throughout the ages about subjectivity and objectivity.
All I'm qualified to talk about here is what I know from experience. My experience has been that a lot of times I do wonder if impressions or ideas I have are from God or if they come from myself. That happens all the time, and I do spend some time wondering about it. In those times, I at least try to use what Jodie said as a guide. I ask, does it seem good? (Or, as Alma in the Book of Mormon says, does it “begin to be delicious to me”?) And I act on that, and that's just the best I can do, and that method seems to be working out fine so far.
But other times answers or inspiration is much, much more convincingly from God. And I'm certain that it is. And that is a distinction that's wholly within me; I can't prove it at all to anyone else. On the other hand, I wouldn't care to prove it anyway. I'd hope everyone gets their own answers. And as for myself, the fact that I can't prove it doesn't matter to me. Like Joseph Smith said of his experience, “I knew it. And I knew that God knew it. And I could not deny it.”
So why not just try it? What do you have to lose? It seems so much more simple than trying to work through philosophical proofs about the potential answer you might get. Maybe just open up and talk to God as if He were real. It's possible that, like you say, you'll feel something and then be racked with wondering whether it is really God, or whether it's just a self induced feeling. And maybe not being able to rule out self delusion will haunt you, and you'll never be able to act on anything. On the other hand, maybe you'll have an experience where you're utterly convinced it was God. Maybe it'll be somewhere in between. But maybe being at least open to trying it (in the right way, with your heart really open, ready to accept it if it's good and you're convinced it's from God, understanding that you're talking to the Father of Creation, not dropping an egg to see if it breaks), maybe that's the first step.
Indeed it is a hypothesis but I think it is a useless one (as far as I understand it). To go forward with the prayer/Moroni 10 hypothesis would be like throwing a dart in a completely dark room with the door locked and no way to turn on the lights. Assuming there is even a dart board in the first place, not only would I not know if I hit it, I also wouldn't be able to invite anybody into the room to cross examine my results (because the door is locked). I fear proclaiming to the world (and myself) that I got a bull's eye, when in reality I just threw a dart against a blank wall.
I prayed (directed to “God”) a couple of weeks ago just for fun. But I didn't get an answer to my question. I also prayed to a couple of inanimate objects with similar questions. And I also didn't receive any answers from them (yet).
@Dave
Even if I do pray (which I have done in the past), why would I be wrong if God told me the Book of Mormon is of human origin but yet still teaches “good” morals? That's what's confusing about the whole ordeal. Recognizing which “revelation” is the one from God. You say that God testifies that the BOM is divine. Others say that God testifies that the BOM is from the 19th-century.
@Jodie
Thanks for your response. I know that all of you mean well but I think that using a passage from a scripture that you “know” is true via prayer to help identify what is from God is very confusing – it's circular logic and doesn't make sense to me.
You are asking me to assume that the BOM is true when it says that good things come from God. Why should I assume this to be the case? How do you know that good things come from God?
Chris,
The passage in the Book of Mormon I quoted in essence states that the devil is the author of evil and God the author of good, which is the basis of religion in general. I can't think of any way of explaining how to obtain an answer to prayers any more clearly than that. Sorry. Καλή τύχη.
I also read your replies to Thadeus and Dave. I'ma little confused about your replies. They don't sound inquisitive at all. What are you looking for?
Firstly, I was just pointing out the flaw in Thaddeus' analogy. From there a discussion ensued.
The problem with using the idea that “the devil is the author of evil and God the author of good” to provide a basis to determine if a revelation is from God is that it itself is a revelation.
How did you come to know that all good things come from God before knowing that the BOM is of divine origin? Or did you believe that all good things come from God because (ie after) you were convinced the BOM is of divine origin?
Όπως έγραψα παραπάνω στην πρώτη θέση μου, η υπόθεση είναι ότι ο Θεός είναι καλός και θα απαντήσει στις προσευχές. Η προσευχή είναι το πείραμα. Η απάντηση είναι το αποτέλεσμα. Για να σχηματίσουν κάθε υπόθεση, η έρευνα είναι απαραίτητη. Μελέτη της Αγίας Γραφής και το Βιβλίο του Μόρμον θα μας δώσει πληροφορίες για να σχηματίσουν την υπόθεση. Η γνώση ότι το Βιβλίο του Μόρμον είναι γραφή δεν είναι απαραίτητη. Οι επιστήμονες διαβάσετε όλα τα είδη των εγγράφων, ακόμη και εκείνες που μπορεί να αμφισβητήσει. Ωστόσο, στο τέλος έχουν τις πληροφορίες στις οποίες να βασίσει τη δική του υπόθεση τους. Μετά την εκτέλεση του πειράματος και να αναλύσει τα αποτελέσματα. Η διαφορά για εμάς είναι ότι ο Θεός είναι ένα πρόσωπο.
Ο Θεός έχει πει, «Αν κάποιος από σας είναι ελλειπής σε σοφία, ας ζητάει από τον Θεό, που δίνει σε όλους γενναιόδωρα τους άνδρες, και δεν upbraideth?. Και πρέπει να του δοθεί» (Ιακώβου 1:5) Ο Θεός είναι καλός, έτσι θα τιμήσει λέξη και η απάντησή του. Ωστόσο, λένε οι επόμενες τρεις στίχους,
"Αλλά ας ζητάει με πίστη, χωρίς δισταγμό. Για εκείνος που wavereth είναι σαν ένα κύμα της θάλασσας που κυκλοφορούν με τον άνεμο και πετιέται.
Για να μην αφήσει ο άνθρωπος νομίζει ότι λαμβάνει κάθε πράγμα του Κυρίου.
Ένα διπλό μυαλό άνθρωπος είναι ασταθής σε όλους τους δρόμους του. "
Με άλλα λόγια, αν πραγματικά δεν θέλουν να ξέρουν, τότε ο Θεός πιθανότατα δεν θα απαντήσω. Απαντάει για να βοηθήσει τους ανθρώπους να βρουν απαντήσεις που χρειάζονται. Σ 'αγαπάει και θέλει να σας βοηθήσει. Αλλά αν δεν είμαστε έτοιμοι για την απάντηση, τότε θα περιμένουμε μέχρι να είναι.
@ Jodia (27 Νοεμβρίου 2010 και ώρα 7:40 π.μ.)
Καταλαβαίνω τη διαδικασία και τη μέθοδο - αν υποτεθεί ότι η υπόθεση είναι έγκυρη, το υπόλοιπο των βημάτων φαίνεται λογική. Ωστόσο, είμαι απλώς ακόμη συγχέεται με το πώς έφτασε από την υπόθεση ότι ο Θεός είναι καλός. Οι υποθέσεις είναι μια προσπάθεια να εξηγήσει μια παρατήρηση. Τι έκανε παρατηρήσιμα δεδομένα που χρησιμοποιείτε για να υποθέτουν ότι ο Θεός είναι καλός;
Αλλά η υπόθεση εξακολουθεί να είναι προβληματική, διότι πολλές θρησκείες έχουν ανταγωνιστικά καλά πράγματα γι 'αυτούς, αλλά ακόμα να ισχυριστεί ασυμβίβαστη αλήθειες για τον Θεό. Πώς μπορώ να χρησιμοποιήσω τα χρηστά ήθη ή "φρούτα" για να γίνει διάκριση μεταξύ τους ισχυρισμούς; Μερικοί λένε ότι όσο πιστεύω στον Θεό τότε δεν θα διακινδυνεύσει την αιώνια τιμωρία. Ωστόσο, άλλοι λένε ότι αν δεν έχω μια σωστή πίστη για το Θεό τότε θα υποφέρουν αιώνια τιμωρία. Και όταν κοιτάζω τις δύο αυτές ομάδες ανθρώπων, βλέπω καλούς καρπούς προέρχονται από τις δύο πλευρές. Επαναλαμβάνω: πώς μπορεί να γίνει διάκριση μεταξύ μιας υποτιθέμενης θεότητας που προκαλείται από την αποκάλυψη («Το BOM είναι αλήθεια") εναντίον ενός υποτιθέμενου ανθρώπου / σατανά που προκαλούνται από την αποκάλυψη («Το BOM είναι ανθρώπινης προέλευσης");
Τρίτον, δεν φαίνεται όπως ο Παύλος ή Αλμα ήταν ότι όλοι επιθυμούν να γνωρίζουν, αλλά παρόλα αυτά έλαβαν μια θαυματουργή εμπειρία ούτως ή άλλως. Φαίνεται λίγο βολικό να πούμε ότι μια θρησκευτική εμπειρία δεν θα έρθει αν δεν υπάρχει επιθυμία.
Κρις,
Νομίζω ότι κάπου έχει γίνει κάποια παρεξήγηση. Όλα τα μηνύματα μου έχουν γραφτεί με την σκέψη στο μυαλό ότι μιλούσαμε για το πώς να προσευχόμαστε και να μάθετε αν υπάρχει Θεός στην πρώτη θέση (και / ή αν ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι διαφορετικά όντα). Μόλις λάβει την απάντηση αυτή, μπορείτε να προχωρήσουμε σε άλλες ερωτήσεις και να είναι σε θέση να αναγνωρίσει αυτές τις απαντήσεις. Στη συνέχεια, αν θα ήθελα να μάθω εάν το Βιβλίο των Μορμόνων είναι πραγματικά ένας δεύτερος μάρτυρας του Χριστού με την Αγία Γραφή όπως ισχυρίζονται, τότε θα έχετε τα εργαλεία για να αναγνωρίσουν την απάντηση του Θεού σε αυτή την προσευχή. Τώρα, για να απαντήσω στο δεύτερο ερώτημα σας πρώτα, θα πάω για άλλη μια φορά σας παραπέμψω στην πρώτη θέση μου. Οι απαντήσεις και τα συναισθήματα που λαμβάνετε από το Θεό ως απάντηση στις προσευχές σας θα είναι αυτά που σας ενθαρρύνουμε να είναι καλή. Διαφορετικά, δεν είναι από το Θεό. Για να απαντήσω στην πρώτη ερώτησή σας σχετικά με το πώς ξέρω ότι ο Θεός είναι καλός (και ότι οι απαντήσεις από τον Θεό είναι επίσης καλό), ζητώ συγγνώμη. Υποθέτω ότι το θεώρησαν ως δεδομένο ότι εγώ δεν χρειάζεται να εξηγήσω ότι ο Θεός είναι καλός. Ωστόσο, θεωρούν την εναλλακτική λύση. Αν ο διάβολος ήταν να απαντήσει σε προσευχή σας ενθαρρύνοντάς σας να είναι καλό, τότε θα σας ενθαρρύνουμε να έρθουν πιο κοντά στον Χριστό. Ο διάβολος θα είναι τότε σε θέση για την καταπολέμηση της για τον Χριστό, αντί της ενάντια σ 'Αυτόν. Έχουμε επίσης τα λόγια του ίδιου του Χριστού, όταν η διδασκαλία της επί του Όρους Ομιλία (Ματθαίος 7:7-11)
"Ζητάτε, και θα σας δοθεί? Αναζητούν, και ευρησετε? Χτυπήσει, και πρέπει να ανοιχτεί προς εσάς:
Για κάθε ένα που asketh δεχεται? Και ο ίδιος ότι seeketh findeth? Και να τον knocketh ότι πρέπει να ανοίξει.
Ή τι άνθρωπος είναι από σας, τους οποίους αν ο γιος του ζητήσει ψωμί, θα του δώσει πέτρα;
Ή αν ζητήσει ένα ψάρι, θα του δώσει φίδι;
Αν λοιπον, είναι πονηροί, ξέρετε να δίνετε καλές δόσεις εις τα παιδιά σας, πόσο περισσότερο θα πρέπει ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει καλά πράγματα, που τον ρωτήσω; "
Για να απαντήσετε τελικό ανησυχία σας, Alma έφερε σε γνώση της αλήθειας μέσα από την πίστη και οι προσευχές του πατέρα του και τα άλλα μέλη της εκκλησίας (Μωσία 27:14). Δεν δίνεται το λόγο ο Παύλος είχε το όραμά του στην Αγία Γραφή. Αλλά ξέρουμε ότι μετά το όραμά του ξόδεψε το χρόνο και την ενέργειά του ανακηρύσσοντας το Ευαγγέλιο του Χριστού και την υπεράσπιση (όπως έκανε και Alma), το οποίο δεν είναι ο ορισμός του αμφιταλαντεύσεις ή δίγνωμος άνθρωπος (Ιάκωβος 1:5-8 βλ. τελευταίο μου post ή Μου παραθέσω πιο κάτω).
Κρις, μου φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για τις απαντήσεις μου ή τις πεποιθήσεις μας όσο και αν προσπαθείτε να υποστηρίζουν εναντίον τους. Ίσως είμαι λάθος, αλλά σε κάθε περίπτωση, εγώ τουλάχιστον, δεν είμαι πραγματικά ενδιαφέρονται για το επιχείρημα. Γράφω για να βοηθήσει τους ανθρώπους να κατανοήσουν τις πεποιθήσεις μας και άποψη. Αν δεν ενδιαφέρεστε να μάθετε για την Εκκλησία μας, αυτό είναι εντάξει. Δεν πιστεύουμε σε αναγκάζει να πιστέψει κανείς όπως εμείς, «Εμείς ισχυριζόμαστε το προνόμιο να λατρεύουμε τον Παντοδύναμο Θεό σύμφωνα με τις υπαγορεύσεις της δικής μας συνείδησης, και να επιτρέψει σε όλους τους άνδρες το ίδιο προνόμιο, ας λατρεύουν όπως, όπου, ή ό, τι μπορεί. »(Άρθρα της Πίστης 1:11)
Αν, όμως, είμαι λάθος, μπορείτε να ζητήσετε από τον Θεό για τον εαυτό σας. Εμείς ποτέ δεν περιμένουν κανέναν να λαμβάνουν απλά λόγια μας για αυτό. Εγώ, προσωπικά, ξέρουν ότι το Βιβλίο του Μόρμον είναι αληθινό. Έχω βρει απαντήσεις στις ερωτήσεις μου και που πιο κοντά στον Χριστό, ως αποτέλεσμα της μελέτης του. Ξέρω ότι ο Θεός σας αγαπά, και πραγματικά ελπίζω ότι θα πάρετε το χρόνο να το μελετήσει και να προσεύχονται για τον εαυτό σας πάρα πολύ. Έτσι, αν η ερώτησή σας είναι αν το Βιβλίο των Μορμόνων είναι αλήθεια, μπορείτε να προσευχηθούν και να ζητήσουν. Το Βιβλίο του Μόρμον περιέχει μια υπόσχεση για το σκοπό αυτό,
"Και όταν το YE θα λάβει αυτά τα πράγματα, θα ήθελα να σας προτρέψει ότι το YE θα ζητήσουμε από τον Θεό, τον Αιώνιο Πατέρα, στο όνομα του Χριστού, αν αυτά τα πράγματα δεν είναι αλήθεια: αν και το YE θα ζητήσει με ειλικρινή καρδιά, με την πραγματική πρόθεση, έχοντας πίστη στο Χριστό, που θα εκδηλωθεί την αλήθεια του το unto εσείς, από τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος.
Και με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος δια να γνωρίζουν την αλήθεια όλων των πραγμάτων. "(Μορόνι 10:4-5)
Η υπόσχεση αυτή συμπίπτει με αυτό που διδάσκεται στην Αγία Γραφή: James 1:5-8 και John 14:26 (βλ. παρακάτω)
"Αν κάποιος από σας είναι ελλειπής σε σοφία, ας ζητάει από τον Θεό, που δίνει σε όλους γενναιόδωρα τους άνδρες, και δεν upbraideth? Και θα του δοθεί.
Αλλά ας ζητάει με πίστη, χωρίς δισταγμό. Για εκείνος που wavereth είναι σαν ένα κύμα της θάλασσας που κυκλοφορούν με τον άνεμο και πετιέται.
Για να μην αφήσει ο άνθρωπος νομίζει ότι λαμβάνει κάθε πράγμα του Κυρίου.
Ένα διπλό μυαλό άνθρωπος είναι ασταθής σε όλους τους δρόμους του. "(Ιακώβου 1:5-8)
"Αλλά ο παρηγορητής, που είναι το Άγιο Πνεύμα, τον οποίο θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, εκείνος θα σας διδάξει όλα τα πράγματα, και να φέρει όλα τα πράγματα στη μνήμη σας, οποιαδήποτε είπα προς εσάς." (Ιωάννης 14:26, ειδοποίηση ο ρόλος του Αγίου Πνεύματος είναι δύο φορές, για να διδάξουν τα λόγια του Χριστού και να μας βοηθήσουν να θυμόμαστε)
Από την άλλη πλευρά, αν σας απασχολεί σχετικά με την αναγνώριση ότι η απάντησή σας είναι από το Θεό, τότε ρωτήστε πρώτα αν ο Θεός Είναι εκεί και αν θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε την απάντησή του. Μόλις έχετε αποκτήσει αυτή τη γνώση, μπορείτε να προχωρήσετε με ρωτάτε σχετικά με το Βιβλίο των Μορμόνων και της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Αλλά, πάλι, αν δεν ενδιαφέρεστε για κάποιο από αυτά, τότε δεν είμαι εδώ για να σας αναγκάσει.
Η απάντησή σας εξακολουθεί να μην κάνει πλήρη έννοια για μένα. Είμαι μόνο θα μιλήσουμε για το «Θεό και στη συνέχεια αποκαλύψεις του είναι καλή" ιδέα έτσι μπορούμε να διατηρήσουμε αυτό σε ένα θέμα. Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν επιχείρημα, αλλά χρειάζομαι λίγο καλύτερες απαντήσεις από αυτά που μου δίνει - ή καλύτερα διευκρίνιση. Συγγνώμη αν αυτό που σβήνει, αλλά χρειάζομαι λίγο καλύτερες απαντήσεις.
Δεν είμαι ακόμα σίγουρος γι 'αυτό θα πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Θεός είναι καλός. Λέτε εξετάσει την εναλλακτική λύση: Εάν έπρεπε ο Σατανάς προσπαθεί να με πάρει για να κάνουν το καλό, τότε αυτό θα ήταν αντίθετη με το στόχο του να απομακρύνει τις ψυχές για τον Χριστό. Ωστόσο, αυτό προϋποθέτει την ιδέα του διαβόλου, όπως καλά. Γιατί θα πρέπει να υποθέσουμε ότι υπάρχει διάβολος; Βλέπετε το πρόβλημα; Δεν μπορώ να υποθέσουμε ότι ο Θεός είναι καλός μόνο από την παραδοχή ότι ο διάβολος είναι κακό. Αυτά είναι αυθαίρετους ορισμούς που ο καθένας μπορεί να κάνει επάνω. Έχει αντίρρηση μου έχει νόημα;
Μακάρι να μπορούσα να επεξεργαστείτε τα σχόλια ... έτσι και εγώ θα ρωτήσω (στην αποσαφήνιση) πώς ξέρετε, ο διάβολος είναι το κακό; Ξέρω ότι όλα αυτά μοιάζουν "duh" ερωτήσεις για σας (το θρησκευτικό), αλλά δεν είναι για μένα. Ακριβώς επειδή ένα βιβλίο λέει ότι ο Θεός είναι καλός και ο διάβολος είναι κακό, δεν καθιστά αναγκαστικά έτσι. Ξέρετε ότι ο διάβολος είναι κακό, διότι, εάν λάβουμε υπόψη την εναλλακτική: αν ο Θεός είναι κακός τότε στηρίζει το διάβολο σε ψυχές που οδηγεί σε μια κόλαση. Αλλά τότε μπορούμε να φύγουμε σε κύκλους.
Κρις, ίσως Τζόντι ή κάποιος άλλος με λίγο πιο φιλοσοφική κατάρτιση θα συνεχίσει γραμμή της ανάκρισης, αλλά δεν βλέπω το τέλος. Μπορούμε να πούμε, «ο Θεός είναι καλή λόγω της Χ." και θα επιστρέψετε με, "Καλά, γιατί θα πρέπει να είναι Χ;" Επανάληψη.
Κάθε επιχείρημα που ξεκινάει με ένα σύνολο αποδεκτών αξιώματα. Αν ψάχνετε για ένα σιδερόφρακτες επιχείρημα και κρατάτε έσχιζαν τα αξιώματα, είναι δύσκολο να διαπιστωθεί κάτι ως αληθινό. (Να μου αποδείξει ότι υπάρχει, ενώ εγώ απορρίψει οποιοδήποτε αξίωμα που ορίζεται).
Όπως έχουμε ήδη πει, ένα από τα αξιώματα μας είναι ότι πρέπει να πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι όπως την βιώνουμε. Πιστεύω ότι δεν είναι μόνο ένα χρήσιμο αξίωμα, αλλά είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να το χρησιμοποιήσουν, γιατί αν δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε τις εμπειρίες μας για να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, κανένας από εμάς δεν μπορεί να πει τίποτα για τίποτα.
Chris, θα ήθελα να ξέρετε όπου βρίσκουν όλα αυτά τα υποθετικά τους ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι έχουν λάβει αποκάλυψη ότι το Βιβλίο του Μόρμον είναι ανθρώπινης προέλευσης. I'll admit, there are probably some people somewhere who claim to have that revelation, but I haven't met any.
On my mission, I introduced scores of people to the Book of Mormon and instructed them on Moroni's challenge to read and pray. Of those who let me share the message with them, only a small subset actually read any of the book. A smaller subset of that group actually prayed about it, and none in that subset claimed to have the revelation that the Book of Mormon is of human origin. None. Most in that subset (in my mission experience) received a positive answer about the book. Some received no (discernible) answer.
There were plenty who rejected the book, to be sure. But they did not claim revelation on the matter. It was usually due to discomfort in the prospect of adopting a new lifestyle and belief system.
Now, I grant that my survey is not scientific and certainly there is some built-in bias, but I think it is an interesting observation (worthy of forming a hypothesis and designing a double-blind study if you have the time and money).
Chris, I wasn't implying that eyewitness testimony is sufficient to prove guilt “beyond reasonable doubt.” I only suggested that eyewitness testimony (as subjective as seeing and remembering is) is reliable enough to be admissible as evidence in a US court of law. The court system puts trust in subjective evidence even on objective matters.
Έχεις δίκιο ότι απάντησε προσευχές συνήθως δεν είναι διαθέσιμα για την αξιολόγησης από ομότιμους, αλλά η διαδικασία λήψης της αποκάλυψης είναι μια ανοικτή μέθοδο, η οποία διατίθεται σε όλους. Μπορεί να αναθεωρηθεί από ομότιμους-peer. Κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης, όμως, μεγάλη προσοχή πρέπει να ληφθεί για να διασφαλιστεί ότι η μέθοδος που ακολουθείται, και όχι μια απλή καρικατούρα της μεθόδου. Για παράδειγμα, αν άφησα ένα βασικό στοιχείο της επιστημονικής μεθόδου (όπως το σχεδιασμό ενός πειράματος), δεν θα ήμουν σε θέση να πούμε αν η επιστημονική μέθοδος λειτουργεί, αφού δεν είχα ακολουθήσει την επιστημονική μέθοδο. Αν εξετάσουμε τη διαδικασία της αποκάλυψης και αφήνω έξω, όπως ζωτικής σημασίας στοιχεία, όπως ταπείνωση ενώπιον του Θεού ή την ειλικρίνεια, και έλαβα καμία απάντηση, θα ήθελα να είναι ψευδής στη διεκδίκηση, "η προσευχή είναι αναποτελεσματική."
Τρία σημεία:
1. Προσευχή του μαθήματος είναι ανοικτή σε οποιονδήποτε να δοκιμάσει, αλλά στην πραγματικότητα διαφωνώ ότι ακόμη και η μέθοδος είναι ανοιχτή για peer-review. Πώς ξέρετε εάν κάποιος είναι αληθινά ταπεινός ή ειλικρινής; Θα προσπαθήσουμε να το συγκρίνουν με την επιστημονική μέθοδο, αλλά απλά δεν συγκρίνεται. Μπορώ να εξεταστεί αντικειμενικά σε κάθε βήμα ένας επιστήμονας παίρνει, αλλά δεν μπορώ να κάνω αυτό με μια προσευχή-μέθοδος-χρήστη. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τους ρωτήσετε εάν ήταν ταπεινοί / ειλικρινή αρκετά, ή με κάποιο τρόπο καθορίσει μέσω υποκειμενική γνώμη μου, αν ήταν ταπεινοί / ειλικρινή αρκετά. Αυτό δεν είναι ομοτίμους. Αυτό είναι εικασία. Αν κάποιος ισχυρίζεται ότι ήταν ταπεινός / ειλικρινή και φαίνεται να είναι ταπεινός / ειλικρινείς, ποιος είμαι εγώ να πω ότι δεν ήταν; Ακριβώς επειδή πήρε μια διαφορετική απάντηση από εμένα δεν είναι επαρκής λόγος για να πούμε ότι η μέθοδος που χρησιμοποιείται εσφαλμένα.
2. Ποιος είσαι εσύ που υπαγορεύουν τα βήματα και τις προϋποθέσεις της μεθόδου προσευχής; Γιατί είναι απαραίτητο να είναι ταπεινός και ειλικρινής; Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν ένα "duh" ερώτηση, αλλά δεν είναι προφανές σε μένα. Γιατί είναι αδύνατον να επιτευχθεί χωρίς την θεία αποκάλυψη ταπεινότητα ή ειλικρίνεια;
3. Με όλες του τις εκκλήσεις σας για την αναλογία δικαστήριο, αναρωτιέμαι: γιατί δεν είναι η προσευχή που χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε δικαστήριο για να καθορίσει αθωότητας; Θα πρέπει να εκμεταλλεύονται ότι ο Θεός; Νομίζω ότι θα ήταν αρκετά χρήσιμη και μπορώ να φανταστώ (υποθέτοντας ότι ο Θεός είναι καλός) ότι ο Θεός θα ενέκρινε μια τέτοια χρήση της προσευχής.
1. Δεν έλεγα ότι μπορεί να ελέγξει τους συμμαθητές προσευχές των άλλων ». Οι κόμβοι μπορεί να ελέγξει μόνο τις δικές τους προσευχές. Δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσο ταπεινός και ειλικρινής είναι άλλο πρόσωπο. Ο άνθρωπος που προσεύχεται ξέρει. Και αυτός πρέπει να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του αν ακολούθησε το προτεινόμενο διαδικασία.
2. Υπέθεσα, αφού είμαστε κουβέντα σε αυτό το συγκεκριμένο δικτυακό τόπο, ότι είμαστε υποθέτοντας για δεύτερη ημέρα-μοντέλο άγιος της αποκάλυψης. Η υπόθεση πάει κάπως έτσι: «Αν διαβάσετε το Βιβλίο του Μόρμον, να σκεφτούν το μήνυμά της, και να θυμάστε πώς ο φιλεύσπλαχνος ο Κύριος ήταν για μένα, αν και έχω ζητήσει από τον Θεό στο όνομα του Χριστού με πρόθεση ειλικρίνεια και πραγματικό και με πίστη στο Ο Χριστός αν το μήνυμα είναι αληθινό, τότε θα αποκαλύψει την απάντηση μου μέσω του Αγίου Πνεύματος. "Μπορείτε να δοκιμάσετε άλλες υποθέσεις, αλλά αυτό είναι το ένα που απασχολεί εδώ. Δεν είναι σαν να έχω ιδιότροπο αποφασίσει για αυτά τα στοιχεία για την αποκάλυψη. Έχουν επίσης αποδεικνύεται από τα εκατομμύρια των Αγίων των Τελευταίων Ημερών και προφήτες (αρχαία και σύγχρονη), οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι στενά με τη διαδικασία. Συνάδουν με τις βιβλικές διδασκαλίες, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο Χριστιανισμός, ο Ιουδαϊσμός, και σε κάποιο βαθμό, το Ισλάμ είναι γενικά σε συμφωνία με τις περισσότερες από αυτές τις αρχές (ειδικά η ειλικρίνεια και ταπεινότητα).
3. Αν νομίζετε ότι εγώ υποστηρίζω για τη χρήση της προσευχής στο δικαστήριο, με έχετε παρανοήσει. Ζητήσατε μια περίπτωση στην οποία υποκειμενικά στοιχεία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να υποστηρίξουν το στόχο πραγματικότητα και θα παρέχεται ένα παράδειγμα στο οποίο χρησιμοποιείται. Αυτό είναι το μόνο εννοούσα με αυτό.
Έχεις δίκιο ότι απάντησε προσευχές συνήθως δεν είναι διαθέσιμα για την αξιολόγησης από ομότιμους, αλλά η διαδικασία λήψης της αποκάλυψης είναι μια ανοικτή μέθοδο, η οποία διατίθεται σε όλους. Μπορεί να αναθεωρηθεί από ομότιμους-peer.
So by saying “reviewed peer-by-peer” you mean that we ask each other if we did it right? And we hope the other person is honest? Because that isn't the definition of peer-review in the scientific sense. If I have no way of knowing you were actually humble or sincere then it's a little bit dishonest saying that it is an “open” method. It is not. It is a closed method.
So by saying “reviewed peer-by-peer” you mean that we ask each other if we did it right?
I'm not saying that.
Peers are able to repeat the process and draw conclusions from their own experience. They cannot say anything definitive about the experiences of others.
It is a way the process of prayer may be reviewed without relying on the eyewitness testimony of others.
Chris, let me write in outline form to try and simplify. 'God is good' is part of the hypothesis.
Receiving answers to prayer:
1) Have a desire to learn.
2) Read and study the scriptures.
3) Learn that the scriptures teach about a God that is good and wants to help us be good. This God has promised to answer our prayers. (James 1:5-8)
4) Believe that the scriptures could be true and want to find out for yourself.
5) Pray in faith that if what you read is true, then God will answer.
6) Receive your answer.
7) Recognize that your answer is one encouraging you to be good as Christ is. (Moroni 7:12-17, Mathew 7:7-11)
I know that God is good and that He loves us and wants to help us, because I've applied the steps above. The answer did not come from myself. I could recognize it as coming from God, because I felt more love for the people around me. I wanted to help them as Christ did.
Well I'm back.
I just wanted to take a few months and let things settle.
“Chris, I wasn't implying that eyewitness testimony is sufficient to prove guilt “beyond reasonable doubt.” I only suggested that eyewitness testimony (as subjective as seeing and remembering is) is reliable enough to be admissible as evidence in a US court of law. The court system puts trust in subjective evidence even on objective matters.”
I can understand what you are saying.
I still have a problem with your sole-eyewitness analogy and I'm wondering if you can see the problem also?
While we may have subjective standards for nearly everything in life, only the reliable ones are based on objective data. Moroni 10:3-5 and its experiment is not only a subjective method (not necessarily a problem) but the data itself is subjective. This is a huge problem and an important distinction that shows your analogy does not work. In your analogy, the crime (the data) is objective – it happened outside of you. We have already setup standards as to what constitutes a crime and thus we have a frame of reference to work from. While these standards are merely subjective, the actions of the criminal are not. The data exists in real life. When you talk about murder, you and I can come to an agreeable conclusion on what murder is. Unfortunately, we cannot do this with the “feeling” that supposedly comes from prayer. Now we may describe the feeling similarly, the problem still exists because it's like tasting a fruit that you have never tasted before. We might be tasting the same fruit, but that doesn't give us any indication where that fruit's origins are. And some fruit tastes the same but are not the same fruit!
If you wish to use analogies, you'll need to find one where it has been shown that a method or standard that uses exclusively subjective data is objectively reliable and consistently repeatable.
I have no choice but to assume that a method that only uses subjective data as its input is not to be trusted to know objective things about the world/universe.