มอร์มอนเชื่ออะไร?

เมื่อพระเยซูคริสต์อยู่บนแผ่นดินที่เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์สำหรับการรับประทานอาหารที่มี "publicans และคนบาป" ( แมตต์ 9:10-11 ) คู่แข่งของเขารู้สึกว่าเขาได้เป็นมิตรมากเกินไปกับคนที่มีตัวเลือกที่ไม่ได้มาจากความชอบธรรม แต่พระเยซูสอนให้มีความสม่ำเสมอความรักสำหรับบรรดาผู้ที่เราไม่ได้เอนเอียงที่จะรัก ( Matt 05:44 ) เขาแสดงให้เราเช่นความรักของเขาโดยการรุกรานโรมัน, ขโมย, harlots และคนอื่น ๆ ที่เขามีทุกเหตุผลชัดเจนที่จะชัง สิ่งสำคัญของตัวอย่างผู้ช่วยให้รอดคือว่าถึงแม้เขาจะรักด้วยความรักทั้งหมดที่ไม่สามารถเข้าใจเขา "ไม่สามารถมองดูความบาปที่มีระดับไม่น้อยกว่าค่าเผื่อ" ในฐานะที่เป็นสมาชิกของคริสตจักรของพระองค์เราพยายามที่จะเลียนแบบลักษณะนี้ซึ่งจะสรุปได้ในผู้ทรงยกมา Maxim "เกลียดบาปรักคนบาป."

แน่นอนวลีนี้ไม่ได้เป็นหลักคำสอนอย่างเคร่งครัด แต่มันทำหน้าที่เป็นตัวเตือนที่เรียบง่ายของการปฏิบัติที่นับถือศาสนาคริสต์มากบาง ในการแสวงหาของเราที่จะเลียนแบบผู้ช่วยชีวิตเราพยายามที่จะกลายเป็นว่าเขาคือที่สมบูรณ์แบบเพียงและความเมตตา ( แอลมา 42: 15 ) แน่นอนเรารู้ว่าทั้งหมดบาปของมนุษย์และ "มาจากพระสิริของพระเจ้า" ( 03:23 Rom ) แต่เรายังมีไม่สามารถเป็นสาวกของพระคริสต์, เอาผิดปฏิบัติที่เป็นบาปทั้งในตัวเราหรือคนอื่น ๆ ด้วยเหตุนี้เรามุ่งมั่นที่เป็นบุคคลผู้ปกครองเพื่อนประชาชนออกเสียงลงคะแนนในความสามารถและอื่น ๆ ทั้งหมดที่จะส่งเสริมมาตรการที่ส่งเสริมให้เกิดความชอบธรรมและกีดกันการปฏิบัติที่ขัดกับน้ำพระทัยประทานของพระเจ้า

ผมเองพบว่าการทำความเข้าใจแรงจูงใจของบุคคลช่วยให้เราสามารถเห็นอกเห็นใจกับพวกเขาเป็นบุคคลที่ถึงแม้ว่าเราจะไม่เอาผิดพฤติกรรมของพวกเขา ผมคิดว่าของนวนิยาย "อาชญากรรมและการลงโทษ" Dostoyevsky ของที่ตัวเอกเป็นฆาตกรและอีกตัวละครหลักเป็นหญิงแพศยา ตลอดนวนิยายคุณพบว่าฆาตกรและหญิงแพศยามีทั้งที่ดีของมนุษย์เกือบจะน่าเวทนา พวกเขามีแรงจูงใจจากความรู้สึกทั่วไปเช่นปัจเจก, ทำอะไรไม่ถูกสิ้นหวังและการดูแล ความเข้าใจนี้ไม่ได้ปรับพวกเขาสำหรับการทำผิดหรือไม่ก็พวกเขาได้รับการยกเว้นจากการลงโทษ (ดังแสดงในตอนท้าย) แต่กระทำตัวเราให้การรักษาทุกคนเป็นมนุษย์ที่มีแรงจูงใจของมนุษย์และความปรารถนาที่จะช่วยให้เรารักพวกเขามากขึ้นอย่างเต็มที่

ยื่นใต้: การกุศล , ความบริสุทธิ์ , กลับใจ , ความบาป